Κρατάω στα χέρια μου, αυτό το σημαντικό βιβλίο, μέσα από το οποίο, κάθε αναγνώστης μπορεί ν’ αντιληφθεί γιατί δικαιωματικά ανήκεις στο σπουδαίο επιστημονικό δυναμικό του νησιού μας.
Ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από την αγνή αγάπη σου για την Κρήτη και τον λαϊκό πολιτισμό της.
Ένα βιβλίο που χαρακτηρίζεται από το πηγαίο πάθος σου να συμβάλεις στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών του νησιού μας.
Μιλάς για την Κρήτη, αγαπητέ συμπατριώτη, και την αποκαλείς «Νησί της Ευφορίας», ενώ ταυτόχρονα και εσύ, με αυτό το βιβλίο, ραντίζεις τους αναγνώστες σου, με πνευματική ευφορία.
Όπως μας ράντισαν με πνευματική ευφορία όλες οι μεγάλες προσωπικότητες της Κρήτης, ανά τους αιώνες.Και σε ευχαριστούμε Μάνο,
για την σπουδαία ιστορική ανασκόπηση
στον πολιτισμό του νησιού μας,
μέσα από τους κορυφαίους συντοπίτες μας
του χθες και του σήμερα,
όπως τον Ελευθέριο Βενιζέλο
τον Νίκο Καζαντζάκη,
την Μάρω Δούκα,
τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο,
τον Νίκο Ξυλούρη,
την Ρέα Γαλανάκη,
και δεκάδες προσωπικότητες.
Ένας κατάλογος ατέλειωτος,
που προκαλεί δέος και σεβασμό,
και που μεγαλώνει ακόμα περισσότερο
με τους Απόδημους Κρητικούς
που δεν ξεχνάς ότι αποτελούν
ένα ισχυρό σύνδεσμο
του νησιού μας με όλο τον κόσμο.
Όπως δεν ξεχνάς,
ούτε τους δύσκολους καιρούς
της κρητικής ιστορίας,
αλλά ούτε και τους καιρούς της ευημερίας,
Την εποχή της μινωικής υπεροχής στη θάλασσα.
Την εποχή της εξωστρέφειας
και της πολιτιστικής επιρροής
σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο της Μεσογείου.
Την εποχή που η Κρήτη
έγινε δέκτης όλων των τεχνολογικών
και πολιτιστικών εξελίξεων της Μέσης Ανατολής
Αλλά και τους δύσκολους καιρούς
και τις δοκιμασίες
όπως οι παρατεταμένες περίοδοι σκλαβιάς
και παρακμής,
όπου ο πληθυσμός δοκιμάστηκε σκληρά .
Δοκιμάστηκε αλλά πάλεψε.
Πάλεψε και άντεξε.
Και αποτελεί σήμερα σύμβολο αγώνων.
Σύμβολο συλλογικότητας, συσπείρωσης
και αγωνιστικότητας.
Καθώς «Οι Κρητικοί σκληραγωγημένοι
από τον αγώνα, λαίμαργοι για ζωή,
εξοικειωμένοι με το θάνατο- είναι σύμβολο αγωνιστικότητας»
και έχουν δημιουργήσει έναν πλούσιο διακριτό
κοινωνικό πολιτισμό, με διεθνή απήχηση.
Μια διδακτική για όλους τους Έλληνες,
για να ξεπεράσουμε και τώρα
την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο που ζούμε.
Την μεγάλη εθνική δοκιμασία.
Την μεγάλη μάχη
που πρέπει να μας βρει σε κίνηση,
σε δημιουργική προσπάθεια,
σε παραγωγικό αγώνα,
και όχι σε απάθεια, και όχι σε πεισματική άρνηση,
και όχι με τα χέρια κατεβασμένα,
γιατί στη μάχη πεθαίνει πρώτος,
αυτός που μένει ακίνητος.
Και οι Κρητικοί, γνωρίζουν καλά,
πως χαμένη μάχη
είναι μόνο η μάχη που δεν δίνεται.
Γι’ αυτό και διαχρονικά
ήταν αφιλόξενοι σε κάθε κατακτητή
και φιλόξενοι σε κάθε επισκέπτη.
Και όπως γράφεις χαρακτηριστικά
«είναι αδόκιμο οι σημερινές γενιές
να κόψουν το μίτο
που μας συνδέει με τη σοφία
και το φρόνημα των παλαιότερων γενεών».
Γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο, που στο βιβλίο,
υπάρχει διάχυτη αισιοδοξία,
η οποία συνδυάζεται με την εμπειρία
αλλά και τη δημιουργική δύναμη,
ενώ προβάλλεται μια διαρκής προτροπή εκκίνησης
για να υλοποιήσουμε μεγάλες αλλαγές
μέσα από μεγάλες πολιτικές.
Πολιτικές που το Κίνημά μας υιοθετεί
και μέσα από το συγγραφικό σου έργο,
βρίσκουν το επιστημονικό υπόβαθρο
για την περαιτέρω εξέλιξή τους.
Και ειδικότερα σήμερα,
στην εποχή της παγκοσμιοποίησης,
οι προκλήσεις που γεννιούνται είναι μεγάλες.
Προκλήσεις που άλλοτε σημαίνουν
δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης
και άλλοτε παγίδες
για τον ρόλο των Κυβερνήσεων,
την ανεξαρτησία των εθνών
και τη δύναμη των πολιτών.
Μύθοι αλλά και αλήθειες
στη νέα παγκοσμιοποιημένη εποχή,
παρουσιάζονται από τον Μάνο Παπάζογλου,
με τη διάσταση μιας νέας πολυεπίπεδης
διακυβέρνησης των κρατών,
που είναι σύνθετη μεν, αλλά ιδιαίτερα ελπιδοφόρα.
Στο βιβλίο αυτό,
μπορούμε να διαβάσουμε μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή,
στη συνεταιρική διακυβέρνηση
και στη συνευθύνη κράτους και κοινωνίας.
Μια μορφή διακυβέρνησης
που σπάει την ιεραρχική
και καθιερώνει την συνεργατική σχέση
κρατικών φορέων και οικονομικών ή κοινωνικών οργανισμών.
Γίνεται μια ορθολογική προσέγγιση
στη μεταβολή του ρόλου του κράτους
με τη μεταφορά δομών και αρμοδιοτήτων
σε περιφερειακό επίπεδο.
Όπως είναι ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ
που αποτελεί την πρώτη σοβαρή
μεταρρυθμιστική τομή στην χώρα μας
για την αποκέντρωση των εξουσιών
σε περιφερειακό επίπεδο,
με την άμεση συμμετοχή των πολιτών.
Έτσι δημιουργείται το ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ
ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ με την κοινωνία.
Που δημιουργεί σχέση εμπιστοσύνης
με τον πολίτη.
Που εγγυάται το δημόσιο συμφέρον.
Που προσαρμόζει τις εθνικές πολιτικές
στις επιταγές της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Μιας δίκαιης, ισότιμης και βιώσιμης ενοποίησης,
χωρίς αποκλεισμούς
και χωρίς κράτη δύο ταχυτήτων.
Μια ευρωπαϊκή ενοποίηση
όχι μόνο στην οικονομία,
αλλά και στην πολιτική, και στην ανάπτυξη
και στους κοινούς ανθρωπιστικούς προσανατολισμούς.
Μια εξέλιξη για την οποία η χώρα μας
καταβάλει αυτό τον καιρό μια τιτάνια προσπάθεια,
δείχνοντας ότι το ελληνικό πρόβλημα,
είναι και ευρωπαϊκό, διεκδικώντας κοινή,
δίκαιη και βιώσιμη λύση.
Γιατί όπως πολύ σωστά γράφεις Μάνο Παπάζογλου
«Η αποτελεσματική διακυβέρνηση αξιολογείται
με γνώμονα τα διαπιστωμένα κοινά συμφέροντα των πολιτών…»
Και συμφέρον των πολιτών
είναι να προσανατολιστούμε σήμερα
στις ευκαιρίες και στις δυνατότητες
μιας ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
όπως ακριβώς την ορίζεις,
στην «Ανάπτυξη που καλύπτει
τις ανάγκες του παρόντος,
χωρίς να θέτει σε κίνδυνο
τη δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να καλύψουν
τις δικές τους ανάγκες».
Πρόκειται για το αναπτυξιακό πρότυπο
που είναι αποτελεσματικό,
κοινωνικά δίκαιο και
περιβαλλοντικά βιώσιμο,
και που ταιριάζει στις δυνατότητες της Κρήτης
αξιοποιώντας στο έπακρον
τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του νησιού.
ü ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
με ένα φυσικό περιβάλλον απαράμιλλης ομορφιάς
που να λειτουργεί συμπληρωματικά
προς τους άλλους κλάδους της τοπικής οικονομίας
και που να σέβεται τους πολιτιστικούς πόρους
που είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα της Κρήτης.
P ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
με τις παραδοσιακές καλλιέργειες της Κρήτης,
όπως η ελαιοκομία και η αμπελουργία
με την εξαιρετική προοπτική τους ,
στην εσωτερική και διεθνή αγορά.
P ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ
που στο νησί μας διαθέτει πολύ σημαντικές υποδομές με ένα δραστήριο
επιστημονικό δυναμικό.
P ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
μέσα από την αρχιτεκτονική
του ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ,
την Πράσινη Ανάπτυξη στις Περιφέρειες
και τον αστικό σχεδιασμό που απαιτείται,
λόγω των νέων κινδύνων που επιφέρει η κλιματική αλλαγή.
Και επίσης
P Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Με συνδυασμό του επιχειρείν
με την παραγωγή κοινωνικής ωφέλειας
όπως οι ποικίλες μορφές
εναλλακτικής συνεταιριστικής επιχειρηματικότητας
που αναπτύχθηκαν στην Κρήτη
ü Οι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί
ü Η Αναπτυξιακή Κρήτης.
ü Οι Γυναικείοι Συνεταιρισμοί
Και παρ’ όλο φίλες και φίλοι,
που ο συγγραφέας,
καταπιάνεται με δύσκολα θέματα πολιτικής
και οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής,
πρέπει να τονιστεί ότι το βιβλίο,
έχει μία ξεκάθαρη δομή
και είναι ιδιαίτερα κατανοητό.
Αλλά αυτό, το οποίο επιτρέψτε μου να ξεχωρίσω,
στο βιβλίο του Μάνου Παπάζογλου,
είναι ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας του,
και η επί της ουσίας ανάλυση,
για τις δυνατότητες αλλά και τις αγκυλώσεις
που παρουσιάζονται στην ανάπτυξη
της Κρήτης.
Και θα συμφωνήσω με τον Μάνο,
ότι το ισχυρό μας όπλο στην Κρήτη
είναι η αειφόρος ανάπτυξη.
Είναι η φύση,
η ποιοτική αγροτική παραγωγή,
η εξαιρετικές θάλασσες,
τα πολύτιμα αρχαιολογικά ευρήματα,
η πλούσια παράδοση,
αλλά και οι συλλογικοί ιστορικοί μας αγώνες,
και η αντοχή του κρητικού πολιτισμού
στο καμίνι της ιστορίας.
Και πράγματι, αυτό το βιβλίο,
είναι το αφήγημα του νησιού μας.
Και παρά τους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε
μας γεμίζει αποφασιστικότητα
και μας εμπνέει με αισιοδοξία,
γιατί αγγίζει τον κοινό μας τόπο
που είναι η Κρητική γη,
που είναι η περηφάνια,
που είναι η συλλογική ευθύνη.
Και ομολογώ,
πως όπως διάβασα εγώ αυτό το βιβλίο,
έτσι και το βιβλίο αυτό διάβασε εμένα.
Γιατί μέσα από τις εμπεριστατωμένες
και επιστημονικά τεκμηριωμένες τοποθετήσεις, αυτού του βιβλίου,
βρήκα θέσεις τις οποίες πρεσβεύω
όλα τα χρόνια της πολιτικής
μου σταδιοδρομίας
και αγωνίζομαι για να πραγματωθούν
στο νησί μας
αλλά και σε όλη την χώρα .
Θα ήθελα λοιπόν,
να σε συγχαρώ φίλε και συμπατριώτη
Μάνο Παπάζογλου,
για την εξαίρετη συγγραφική δουλειά σου.













