-Ποιοι είναι οι βασικοί μοχλοί ανάπτυξης του πρωτογενή τομέα της χώρας μας και πώς σκέφτεστε να τους κινήσετε;
Η Ελληνική Ύπαιθρος έχει και τους ανθρώπους και τις δυνατότητες και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα να προχωρήσει σε μια ανταγωνιστική αγροτική ανάπτυξη. Δυστυχώς, όμως, στην κρισιμότατη τελευταία πενταετία, ο αγροτικός τομέας υπήρξε από τα μεγαλύτερα θύματα της ανικανότητας, της αδιαφάνειας, της λογικής υπηρέτησης λίγων ισχυρών συμφερόντων και των αντιλαϊκών πρακτικών ομηρίας και εμπαιγμού των αγροτών
εκ μέρους της προηγούμενης Κυβέρνησης. Η καθυστέρηση υλοποίησης έργων υποδομών, ιδίως στον εγγειοβελτιωτικό τομέα, η έλλειψη σεβασμού του δημοσίου χρήματος και οι πελατειακές μικροκομματικές πρακτικές στη χρηματοδότηση, η αδράνεια απέναντι στις καταχρηστικές πρακτικές των καρτέλ και των μεσαζόντων, η αδιαφορία και η ανασφάλεια του αγρότη προκάλεσαν την οργή του αγροτικού κόσμου, ενώ καλλιέργησαν μια γενικότερη αίσθηση απαξίωσης που «μπλόκαρε» ακόμα και τις όποιες πρωτοβουλίες δημιουργικών επαγγελματικών και συλλογικών φορέων, που θα μπορούσαν να δώσουν νέα πνοή στις τοπικές αγροτικές οικονομίες.
Η σελίδα, όμως, γύρισε. Η πολιτική βούληση υπάρχει και είναι ισχυρή, η διαφάνεια και ο σεβασμός στο δημόσιο και κοινοτικό χρήμα αδιαπραγμάτευτη και η δέσμευσή μας σαφής: συγκρουόμαστε με συμφέροντα και υπηρετούμε καθαρά τον Έλληνα αγρότη, ζητώντας την δική του ενεργή συμμετοχή και δημιουργική κριτική. Βασικοί μοχλοί ανάπτυξης του αγροτικού τομέα είναι η εφαρμογή ενός νέου aναπτυξιακού μοντέλου με επίκεντρο την ποιότητα, την καινοτομία και τον άνθρωπο. Είναι, επίσης, η υποστήριξη εκ μέρους της Πολιτείας με έργα υποδομών, με συστηματική επιμόρφωση και με θεσμικές παρεμβάσεις για να λειτουργήσει στην πράξη η αγροτική μεταρρύθμιση μέσα από καθαρές σχέσεις όλων των φορέων που εμπλέκονται από το χωράφι μέχρι το ράφι, αλλά κυρίως με στήριξη του ίδιου του αγρότη σε αυτή τη δύσκολη φάση, ώστε να μπορέσει να πειστεί και να κινητοποιηθεί για τις αναγκαίες τομές που μόνο όλοι μαζί μπορούμε να καταφέρουμε.
-Ζητούμε ελληνικό αγροτικό τομέα προσανατολισμένο στην αγορά. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, αφού τα προϊόντα των τρίτων χωρών είναι πάμφθηνα και ο ελληνικός αγροτικός τομέας υποβασταζόμενος από τις επιδοτήσεις;
Η σημερινή κατάσταση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κρατική ολιγωρία των τελευταίων ετών, που άφησε τον αγρότη πλήρως ανοχύρωτο απέναντι στις ακραίες στρεβλώσεις της αγοράς και του αθέμιτου ανταγωνισμού, ενώ τον εγκλώβισε να αναζητά λύσεις επιβίωσης σε ένα αδιαφανές πελατειακό σύστημα εμπαιγμού και ομηρίας γύρω από τις δικαιούμενες ενισχύσεις. Και όμως οι επιδοτήσεις μπορούν, επιτέλους, στη βάση ενός αξιόπιστου σχεδίου να αποτελέσουν αναπτυξιακό εργαλείο. Τα προϊόντα μας μπορούν να είναι ανταγωνιστικά με όρους ποιότητας και όχι φθήνιας. Οι αποζημιώσεις μπορούν να δίνονται έγκαιρα και δίκαια. Η Πολιτεία μπορεί και οφείλει να παρεμβαίνει με στοχευμένους ελέγχους διασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία του ανταγωνισμού, οι Συνεταιρισμοί μπορούν να λειτουργήσουν υπέρ του αγρότη και μόνο. Οι Έλληνες αγρότες πρέπει να γνωρίζουν τι θα παράγουν, τι θα συμβεί μετά το 2013 και δικαιούνται να συμμετέχουν στη δημιουργικά στη διαμόρφωση του επαγγελματικού τους μέλλοντος, νιώθοντας παράλληλα την ασφάλεια ενός κράτους πρόνοιας. Όλα αυτά είναι δυνατά στη βάση μια διαφανούς διαχείρισης που υπηρετεί τον αγρότη, με μια πολιτική ηγεσία που τολμά να συγκρουστεί με τα συμφέροντα και για το λόγο αυτό μπορεί να εγγυηθεί την τήρηση ενός κοινωνικού συμβολαίου μεταξύ αγροτών και Πολιτεία που θα εγγυάται το παρόν, αλλά και το μέλλον για την προκοπή της Ελληνικής υπαίθρου.
-Τι θέλουμε να παράγουμε στην Ελλάδα; Πολλά και φθηνά αγροτικά προϊόντα ή λίγα και καλά;
Στην Ελλάδα χρειαζόμαστε να παράγουμε ποιοτικά ανταγωνιστικά προϊόντα με ταυτότητα συνώνυμη της ευεργετικής Μεσογειακής διατροφής, της οικολογίας, του σεβασμού στο περιβάλλον, προϊόντα που θα προωθούνται και μέσα από τη σύνδεση της αγροτικής με την τουριστική οικονομία και που τελικά θα κινούνται σε διαφορετικό πεδίο αγοράς και δεν θα μπαίνουν εκ της φύσεώς τους σε ανταγωνισμό με φθηνότερα αμφίβολης ποιότητας προϊόντα άλλων προελεύσεων. Απαραίτητη, βέβαια, προϋπόθεση για τη στροφή αυτή είναι η ύπαρξη αξιόπιστης διαχείρισης του αγροτικού ζητήματος εκ μέρους της Πολιτείας με δίκαια αναδιανομή του οικονομικού πλούτου της υπαίθρου στους πολίτες της και με διαρκή επιμόρφωση και φροντίδα μέσω νέων υποδομών, αλλά και ουσιαστικών ελέγχων στην αγορά τροφίμων, ώστε οι αγρότες όχι μόνο να πεισθούν για την αναγκαιότητα, αλλά και να νιώσουν ασφαλείς να προχωρήσουν στην αναμόρφωση της παραγωγής τους.
-Τελικά, ποιες είναι οι πιστώσεις του επιχειρησιακού προγράμματος του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης «Αλέξανδρος Μπαλτατζής»; Σε ποιους τομείς θα δοθεί βαρύτητα και πότε επιτέλους θα ανοίξει;
Με την μέχρι στιγμής ενημέρωσή μας, τα διαθέσιμα που παραλάβαμε σε σχέση με το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2007 – 2013 υπολείπονται σημαντικά αυτών που είχαν αρχικά κατανεμηθεί στο «Αλέξανδρος Μπαλτατζής». Δυστυχώς, και σε αυτό το μείζον θέμα, βρεθήκαμε μπροστά σε μια κατάσταση χαοτικής διάλυσης, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η προηγούμενη λεπτομερής καταγραφή και η αναμόρφωση, προκειμένου να δοθούν σύντομα υπεύθυνες απαντήσεις και χρονοδιαγράμματα. Το Πρόγραμμα τέθηκε, λοιπόν, υπό αναθεώρηση με αύξηση των Δημοσίων επενδύσεων και η βαρύτητα δίνεται στη διαφανή διαχείριση και την ενίσχυση των πόρων για τον εκσυγχρονισμό των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, τα προγράμματα των νέων αγροτών και τη βελτίωση των υποδομών αποταμίευσης και διαχείρισης του νερού.
Προς το παρόν, και παρά την τεράστια οικονομική λεηλασία και τον πρωτόγνωρο δημοσιονομικό εκτροχιασμό που μας κληροδότησε η προηγούμενη Κυβέρνηση, παραμένει βασική προτεραιότητα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του ίδιου του Πρωθυπουργού η άμεση στήριξη στην πράξη του αγροτικού εισοδήματος. Ήδη εξαγγέλθηκε η αύξηση στο 11% της επιστροφής του ΦΠΑ στους αγρότες για όλα τα προϊόντα φυτικής και ζωικής παραγωγής, αλλά και η αύξηση επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης πετρελαίου, ενώ οι αγρότες με χαμηλά εισοδήματα θα λάβουν το επίδομα αλληλεγγύης, που άμεσα θα ψηφισθεί στη Βουλή. Για τους συνταξιούχους αγρότες, αυξήθηκαν οι συντάξεις κατά 30 ευρώ από 1η Οκτωβρίου με στόχο την διαμόρφωση της σύνταξης σε 550 ευρώ για τον αγρότη και 950 ευρώ για το ζευγάρι. Και βεβαίως, ισχύουν οι δεσμεύσεις μας για το πάγωμα των δανείων γεωργών και κτηνοτρόφων, την δημιουργία Ταμείου εγγυοδοσίας ανάλογου του ΤΕΜΠΜΕ και μια σοβαρή προσπάθεια οικονομικής εξυγίανσης των Συνεταιριστικών Οργανώσεων.
-«Πάταξη κερδοσκοπίας, πάταξη ελληνοποιήσεων εισαγόμενων προϊόντων». Φράσεις που τις ακούμε από όλες τις ηγεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, αλλά αποτελέσματα μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν. Ίσως επειδή υπάρχουν και ισχυρά συμφέροντα;
Ισχυρά συμφέροντα υπάρχουν πάντα, το βαθύ πρόβλημα, όμως, ξεκινάει όταν η πολιτική ηγεσία επιλέγει να τα υπηρετεί, κάνοντας τα στραβά μάτια στην ανομία, διασφαλίζοντας ατιμωρησία και θυσιάζοντας τελικά την ίδια την επιβίωση του Έλληνα αγρότη. Αυτό συνέβη πολύ έντονα τα τελευταία χρόνια. Η καταπολέμηση της κερδοσκοπίας, των καρτέλ και της πρακτικής των ελληνοποιήσεων χρειάζονται πρωτίστως μια Κυβέρνηση αποφασισμένη να συγκρουστεί, στέλνοντας μήνυμα για σκληρή και έντιμη δουλειά σε όλο το φάσμα της κρατικής μηχανής. Η εντατικοποίηση των ελέγχων σε όλο το μήκος της αλυσίδας διακίνησης γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων αποτελεί κεντρικό Κυβερνητικό στόχο, ενώ μετασχηματίζεται και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός του ΕΦΕΤ, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα προς όφελος και των καταναλωτών και των αγροτών. Παράλληλο, όμως, στοίχημα μας είναι να πείσουμε τους αγρότες για την ειλικρινή και ουσιαστική προσπάθειά μας, ώστε να έχουμε αυτούς και τους συλλογικούς φορείς τους συμμάχους μας σε αυτόν τον αγώνα.
-Μερικοί οργανισμοί και ιδρύματα, που εξαρτώνται από το υπουργείο, είναι ως γνωστό σε κακή κατάσταση και ιδιαίτερα το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. από πολύ καιρό βρίσκεται σε κώμα. Τι θα κάνετε με το ΕΘΙΑΓΕ αλλά και τα υπόλοιπα ιδρύματα και οργανισμούς;
Βασική προεκλογική μας δέσμευση και πλέον Κυβερνητική επιδίωξή μας είναι η διαφανής και αποτελεσματική λειτουργία των ιδρυμάτων και των οργανισμών που δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν τον πολίτη και τις ανάγκες σχεδιασμού και υποστήριξης των αναπτυξιακών στόχων της Κεντρικής Διοίκησης. Δυστυχώς, επί Κυβερνήσεως ΝΔ, η πλειοψηφία αυτών των ιδρυμάτων μετατράπηκε σε πεδίο βολέματος αργόμισθων ημετέρων, παροπλίζοντας το ικανό προσωπικό που υπήρχε και σπαταλώντας βάναυσα δημόσιο χρήμα. Αυτό σήμερα έχει τελειώσει. Η λειτουργία αυτών των ιδρυμάτων και των οργανισμών θα εξυγιανθεί, επανερχόμενη στον πυρήνα των στόχων δημοσίου συμφέροντος για τους οποίους δημιουργήθηκαν και διασφαλίζοντας ότι όσοι εργάζονται εκεί, διαθέτουν τα προσόντα και την διάθεση να υπηρετήσουν αυτούς τους στόχους. Αναφορικά δε με την προσανατολισμένη αγροτική έρευνα, για την οποία δημιουργήθηκε το εγκαταλελειμμένο σήμερα ΕΘΙΑΓΕ, αυτή αποτελεί βασική επιδίωξη της «πράσινης ανάπτυξης» αφού συμβάλει στην αύξηση προστιθέμενης αξίας των ελληνικών αγροτικών προϊόντων με την ενσωμάτωση σ' αυτά της νέας επιστημονικής γνώσης και τεχνολογικής καινοτομίας.
